Droogmaterialen

Droogmaterialen

Inhoud

1     Trends
2     Herkomst
2.1   Kweken
2.1.1       Sortiment
2.1.2       Buitenteelt
2.1.3       Oogsten
2.2   Verzamelen
2.3   Importeren
3     Drogen
3.1   Hangend
3.2   Droogmiddelen
3.3   Vloeibladen
3.4   Magnetron
3.5   Strijken
3.6   Drogen boven de verwarming
4     Verzorging

Inleiding
In tuincentra en bloemenwinkels verwerken we, naast levende materialen, heel vaak dode materialen. In veel gevallen gaat het om bloemen e.d. die voor dit doel gekweekt en gedroogd zijn. Soms zijn de materialen op een andere manier verkregen.
Je moet inzicht krijgen in de manieren waarop droogmaterialen geproduceerd worden. Daarnaast moet je leren om deze producten te verzorgen.
Er zijn zeer veel materialen die bruikbaar zijn als droogmateriaal. Toch zijn er maar weinig bloemenwinkels waar je ze in grote hoeveelheden en variaties tegenkomt.

Oorzaken daarvoor zijn:
–     het is een trendy artikel;
–     wisselend aanbod door kwekers en importeurs;
–     de verzorging in de winkel is arbeidsintensief;
–     droogbloemen worden gezien als concurrenten van levende bloemen

1     Trends
Voor veel mensen is het werken in een tuincentrum of bloemenwinkel aantrekkelijk omdat men met levende producten werkt. Mede hierdoor ondervindt, het werken met droogmaterialen veel tegenzin.
De vraag naar, verwerkte- en onverwerkte  droogmaterialen is sterk onderhevig aan trends. Dit wil zeggen dat er perioden zijn waarin de vraag naar een bepaald product groot is. Zo’n periode heeft een beperkte duur.

Voorbeelden van zulke trends, betreffende droogmaterialen, zijn:
–     droogmaterialen in combinatie met levende materialen;
–     bossen gedroogde rozen hangend aan het plafond;
–     gedroogde ridderspoor;
–     opgemaakte attributen;
–    arrangementen in bruintinten;
–     schilderijtjes en prentkaarten.

2     Herkomst
Producten om te drogen kunnen op diverse manieren verkregen worden. Bijvoorbeeld:
–     kweken;
–     verzamelen;
–     importeren;
–     monteren.

2.1   Kweken
Nederlandse bedrijven kweken veel producten die geschikt zijn om te drogen Toch is het ene soort meer geschikt dan het andere soort.
2.1.1       Sortiment
Hieronder staan voorbeelden vermeld van plantensoorten die erg geschikt zijn om te drogen.

Een- en tweejarige planten:
Delphinium       ridderspoor
Helichrysum      strobloem
Limonium         lamsoor
Molucella        Ierse klokken
Papaver          klaproo
Erynginum        distel
Verbascum        toorts
Lagurus          hazestaartje

Vaste planten:
Achillea         duizendblad
Alchemella       vrouwenmantel
Gypsophila       gipskruid

Heesters:
Erica             dopheide
Hydrangea        hortensi
Rosa              roos

Het zijn voornamelijk soorten die in de zomer, buiten bloeien. In veel gevallen worden ze speciaal gekweekt om te drogen. Soms laat de kweker het van de omstandigheden afhangen of de bloemen gedroogd- of vers aangevoerd worden.

2.1.2       Buitenteelt
Het buiten telen van deze producten heeft als voordeel dat de teeltkosten laag zijn. Een nadeel is de kwetsbaarheid. In droge-, warme zomers zal de productie hoog zijn terwijl deze in natte zomers met weinig zon laag is. De teelt vindt meestal plaats op bedden. Tussen twee bedden bevindt zich een pad. De breedte van de paden is zodanig gekozen dat men vanuit de paden alle bloemen kan bereiken. Dit is belangrijk bij de gewasverzorging en het oogsten. De regenleiding bevindt zich tussen de planten op de grond. Om het gewas overeind te houden maakt men bijvoorbeeld gebruik van steunnetten.

2.1.3       Oogsten
Droogbloemen worden bij voorkeur geoogst als deze droog en volgezogen zijn met water. Ze mogen overrijp zijn.
Als gereedschap maakt men gebruik van mesjes of snoeischaren. Vaak worden de producten tijdens het oogsten gebost. Hiervoor gebruikt men elastiek. De dikte van de bossen is niet aan regels gebonden, maar geeft droog-problemen als ze te dik zijn. De bossen moeten allemaal even groot zijn. Dit kun je niet altijd bereiken door het tellen van de takken.
Bij Helichrysum kan men ervoor kiezen om enkel jonge bloemknoppen te plukken die vervolgens op bloemendraad geprikt worden.
Machinaal bossen maakt steeds meer opgang. Dit gebeurt in de schuur.

2.2   Verzamelen
Het is niet altijd noodzakelijk om droogmaterialen speciaal te kweken. Veel bruikbare materialen kun je, zonder bezwaar, verzamelen langs wegbermen, in bossen, in tuinen e.d. Denk hierbij aan grassen, dode takken, vruchten, zaden en bladeren. In veel gevallen gaat het om producten die van nature reeds gedroogd zijn. In andere gevallen moeten ze nog gedroogd worden. Belangrijk in deze is dat je niet zonder toestemming producten uit de natuur verzamelt.

2.3   Importeren
Voor droogmaterialen geldt hetzelfde als voor andere producten;  Een gedeelte wordt in Nederland gekweekt en een gedeelte komt uit het buitenland. Bij ingevoerde producten kan het gaan om:
– soorten die ook in Nederland gekweekt worden bijvoorbeeld Statice;
– soorten die niet in Nederland gekweekt worden bijvoorbeeld Protea.
In verband met transportkosten worden producten uit het buitenland meestal gedroogd aangevoerd.

3     Drogen
Droogmaterialen kan men gedroogd verzamelen of kunstmatig drogen. Daarnaast kan men ze behandelingen geven om ze te veranderen van kleur, vorm en stevigheid.

Levende materialen kunnen op de volgende manieren gedroogd worden:
–     hangend;
–     in droogmiddelen;
–     tussen vloeibladen;
–     in de magnetron;
–     strijken
.     liggend drogen boven de verwarming

De natuurlijke kleur wordt veranderd door:
–     levende bloemen kleurstoffen te laten opzuigen;
–     het verven van gedroogde materialen;
–     bleken in chloorwater.
–     suikeren, vergipsen, dompelen in was

Natuurlijke vormen worden veranderd door het aan elkaar lijmen van diverse producten

3.1   Hangend
Echte droogbloemen worden immortellen (onsterfelijken) genoemd.
Ze worden na het bossen omgekeerd opgehangen op een donkere, koele plaats in een goed geventileerde ruimte.
Hydrangea en Molucella laat men voor het drogen optrekken in water. Varens en Heide laat men optrekken in glycerine.
Hangend drogen is al zeer oud. In de Middeleeuwen werd deze methode al toegepast voor het drogen van kruiden. Deze methode is bijvoorbeeld geschikt voor Limonium, Helichrysum, grassen, rozen e.a.

3.2   Droogmiddelen
Kruidachtige materialen kun je drogen door ze in een droogmiddel te leggen. Hiervoor kun je (volière)zand of waspoeder gebruiken. Beter is het om hiervoor een speciaal droogmiddel te nemen.
Het bekendste droogmiddel is silicagel. De meesten kennen dit product als droogmiddel in de verpakking van optische apparaten als fototoestellen. Voor het drogen van plantaardige materialen gebruikt men silicagel in poedervorm.  Silcagel kan 40% van zijn eigen gewicht aan vocht opnemen. In droge toestand heeft het een blauwe kleur. In verzadigde toestand is het wit of roze. Gebruikt poeder kun je opnieuw gebruiken door het te zeven en vervolgens te drogen. Dit drogen kan in een pan, oven of magnetron gebeuren. De blauwe kleur komt dan terug.

Bij deze droogmethode vult men de bodem van een doosje of schaaltje met een dun laagje droogmiddel. Hierop legt men de te drogen producten. Vervolgens wordt het geheel met droogmiddel afgedekt. In sommige gevallen legt men bloemen met de kop omlaag. Afhankelijk van de omstandigheden duurt het drogen op deze manier, ongeveer 3 weken bij het gebruik van zand, en 1 week bij het gebruik van silicagel.

3.3   Vloeibladen
Planten of plantedelen voor een herbarium, kaart of schilderij droogt men tussen vloeibladen. Deze vloeibladen bevinden zich in een speciale plantepers of tussen boeken. Door de kracht die door de pers of het gewicht van de boeken wordt uitgeoefend wordt het vocht uit de planten geperst. Dit wordt door het vloeipapier opgenomen.

3.4   Magnetron
Een magnetron zendt microgolven uit met een frequentie van 2450 miljoen Hertz. De golflengte is 12,25 cm. De energie uit deze golven wordt snel overgenomen door vloeistofmoleculen. Producten kunnen daardoor zeer snel drogen. Bij het drogen in een magnetron maakt men gebruik van silicagel. Dit poeder wordt, samen met de plantendelen, in een gedeeltelijk afgesloten doosje of schaal, in de magnetron geplaatst. De droogtijd bedraagt, afhankelijk van de omstandigheden, 3 tot 5 minuten. Daarna laat men het geheel nog 10 minuten nadrogen. Bij het nadrogen mag het deksel niet helemaal verwijderd worden.
Vaak blijken niet alle plantendelen voldoende droog te zijn. Je kunt het betreffende plantendeel dan opnieuw bedekken met silicagel en in de magnetron verwarmen.

3.5   Strijken
Vooral herfstbladeren zijn erg geschikt om met een strijkbout te drogen. De strijkbout wordt op half gezet en de bladeren worden met een doek afgedekt. Beide kanten worden gedurende een korte tijd verwarmd.

Opmerking:
Bladskeletten kun je maken door bladeren gedurende 1 uur te koken in een oplossing van soda in water. Na het drogen kun je het bladmoes met een (tanden)borstel verwijderen. De nervatuur blijft over.

3.6   Drogen boven de verwarming
Voor deze methode komen vooral vruchten als kiwi, banaan, sinaasappel of citroen in aanmerking. Ze worden in schijfjes gesneden en op vloeipapier gedroogd. Bedrijven doet dit grootschalig via de methode van vriesdrogen.

4     Verzorging
Droogbloemen zijn over het algemeen een zorgenkindje als ze samen met snijbloemen in de winkel staan. De hoge luchtvochtigheid en de koele temperatuur zorgen ervoor dat het drooggoed snel beschimmelt.
Het ophangen van droogbloemen is daarom een goede oplossing. Warme lucht stijgt namelijk naar boven en deze verhitte lucht kan volgens natuurkundige wetten meer water bevatten. Dit houdt in dat de bloemen beter drogen in deze omgeving.
Men raadt aan droogbloemen niet of zo min mogelijk in de zon te zetten. Dit in verband met verkleuring.

Andere wenken zijn:
*     voorkom een slordige, stoffige presentatie. Dit bevestigt het vooroordeel dat droogboeketten stofnesten zijn;
*     verlicht droogbloemen met warme kleuren. Dit roept bij klanten een gezellige, bij drooggoed passende sfeer op en werkt dus verkoopbevorderend;
*     prijs de artikelen duidelijk, anders lijkt de presentatie meer op een tentoonstelling dan op een verkoopplaats;

*     als de klant zichzelf kan bedienen, is het handig als de droogbloemen verpakt zijn. Dit voorkomt beschadiging en uitval van het sortiment;
*     presenteer drooggoed op een voor de klant bereikbare plaats. Kan dit niet, dan moet de uitstalling in ieder geval opvallen;
*     berg voorraden op in gesloten dozen. Dit voorkomt stoffig worden en muizenvraat.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1 gedachte over “Droogmaterialen”

Plaats een reactie