Heide-tuinen

Heide-tuinen

Inleiding
Een tuin met overwegend zuur minnende planten als heidesoorten, hebe en azalea noemt men een heidetuin.
Het hebben van een heidetuin is trendgevoelig. Op het ene moment is het in de mode terwijl het enkele jaren later als oubollig kan worden gezien. Wanneer gedacht wordt aan het aanleggen van een heidetuin, zijn er om te beginnen enkele punten waar we rekening mee moeten houden.

Sierwaarde
Of je een heidetuin mooi vindt is erg persoonlijk. Heidetuinen wordt vaak aangelegd omdat ze het hele jaar kleur vertonen. Het sortiment aan heideplanten is dusdanig groot dat het mogelijk is om elk seizoen bloeiende heide in de tuin te hebben. Daarnaast is heide bladhoudend met grote verschillen in bladkleur. Na de bloei kunnen groepjes met gele, donkergroene en lichtgroene struikjes een mooi contrast vormen met de bloeiende soorten.

Zuurgraad

Heidesoorten en hun familie (Ericaceae), houden van zure grond. Dit is grond met een lage pH. Voorbeelden van gronden met een hoge zuurgraad zijn veengronden. Deze gronden hebben van nature een lage pH en zijn daardoor erg geschikt voor het aanleggen van een heidetuin.
Kalkrijke grond zoals kleigrond, heeft een hoge pH. Op deze grond zullen de plantensoorten die tot de Ericaceae familie behoren zich niet thuis voelen.
Je kunt gronden zuurder maken door tuinturf door de bovengrond te werken. Een flinke lading koemest maakt de grond ook enigszins zuur. Toch is het af te raden om op zware kleigrond of andere kalkrijke grond een heidetuin aan te leggen. De beplanting zal moeite hebben om er te groeien en op den duur een treurig tafereel te zien geven.

Onderhoud
Het onderhoud van een heidetuin is nogal arbeidsintensief. Dit in tegenstelling van wat meestal wordt gedacht. De heidestruikjes moeten namelijk na de bloei teruggeknipt worden. Dit is nodig om mooie jonge bloeirijke pollen te houden.
Als de heide niet gesnoeid wordt gaan de takken verhouten.
De jonge scheuten groeien over de grond in en door elkaar en na enkele jaren is er alleen een warboel van halfdode door elkaar gegroeide takken te zien. Het gevolg is dat er nieuwe heide aangeplant moet worden.
Bij goed en regelmatig snoeien, gaan de planten jarenlang mee en blijven ze goed in model.

Aanvullende beplanting
De basis van een heidetuin zijn dop- en struikheide. Als we een heidetuin willen hebben, moet de aanvullende beplanting bij het geheel passen.
Alle Ericaceae soorten zijn geschikt als aanvullende beplanting. Enkele soorten zijn o.a. Rhododendron, Pieris, Azalea en Skimmia. Voor de hogere beplanting zijn conifeersoorten geschikt. De brem, jeneverbes en berkenboom groeien van nature in de heidegebieden die in ons land aanwezig zijn. Als aanvulling tussen de heesters kunnen grassoorten gebruikt worden.
Vaste plantensoorten laten zich moeilijk combineren in een heidetuin. Enkele vaste planten geschikt voor de heidetuin zijn; Nepeta, Prunella en Verbascum.

Bijmaterialen
Bij een heidetuin horen natuurlijke materialen. Een pad van boomschors zal mooi passen in een heidetuin, evenals een tuinafscheiding van ruwe planken. Een kleine glooiing kan een leuk effect geven, vooral in combinatie met een vennetje. Grote verhogingen in een kleine tuin zijn af te raden, dit komt onnatuurlijk over, tenzij er van nature een groot hoogteverschil is.

 

1 gedachte over “Heide-tuinen”

Een reactie plaatsen